تبریک سال نو

عادت به روضه کرده دلم روضه خوان کجاست
صاحب عزای فاطمه، آن بی نشان کجاست
قربان اشک روز و شب چشم خسته ات
مولا فدای مادر پهلو شکســــته ات
التماس دعا
![]()

بهترين فصل است بين فصلها فصل بهار بلبلان خوشنوا در نغمه بر هر شاخسار
نوبهار آمد و گل سر زده، چون عارض يار اي گل تازه، مبارك به تو اين تازه بهار
روز بهار است خيز تا به تماشا رويم تكيه بر ايّام نيست تا دگر آيد بهار
آمد بهار و باد صبا مشكبار گشت نيني بهشت آمد و نامش بهار گشت
1. صفت بیانی * 2. صفت اشاره * 3. صفت شمارشی * 4. صفت پرسشی * 5. صفت تعجبی * 6. صفت مبهم *
1- اقسام صفت بیانی :
الف) صفت ساده: مانند اتاق گرم ، مادر مهربان
ب) صفت فاعلی: بر کننده ی کار دلالت می کند.
مانند ایستگاه فرستنده
ج) صفت مفعولی: به صفت مفعولی، اسم مفعول می گویند و معنی مفعولیّت دارد یعنی کار بر آن وارد می شود و از (بن ماضی + ه) ساخته می شود. مانند شنید +ه (شنیده)
د) صفت نسبی: صفتی است که به کسی یا جایی یا جانوری یا چیزی نسبت داده شود و با افزودن پسوندهایی به آخر اسم، صفت یا ضمیر ساخته می شود. (ی، ین، ینه، ه، گان، انه، انی، گانه، چی)
ی : تهرانی، آسمانی، نباتی، خودی
ین: نمکین، سیمین، دروغین
ینه: پشمینه، سیمینه، دیرینه
ه: ریزه، درسته، همه کاره، چند روزه
گان: گروگان، رایگان
انه: سالانه، روزانه، مردانه، محترمانه
انی: روحانی، جسمانی، نورانی
گانه: دوگانه، چندگانه، پنجگانه
چی: انزلیچی، گمرکچی، پنبه چی، قهوه چی، تماشاچی
ه)صفت لیاقت: صفتی است که شایستگی و قابلیّت موصوف را می رساند و آن با افزودن (ی) به آخر مصدر ساخته می شود. مانند: خواندن + ی -» خواندنی (دیدنی،شنیدنی


زندگى موسیقى گنجشک هاست
زندگى باغ تماشاى خداست...
زندگى یعنى همین پروازها،
صبحها،
لبخندها،
آوازها...
زندگی ذرهی کاهیست، که کوهش کردیم،
زندگی نام نکویی ست، که خوارش کردیم،
زندگی نیست بجز نم نم باران بهار،
زندگی نیست بجز دیدن یار
زندگی نیست بجز عشق،
بجز حرف محبت به کسی،
ورنه هر خار و خسی،
زندگی کرده بسی،
زندگی تجربهی تلخ فراوان دارد،
دو سه تا کوچه و پس کوچه و اندازهی یک عمر بیابان دارد.
ما چه کردیم و چه خواهیم کرد در این فرصت کم؟
برگرفته از وبلاگ باران